Art. 214. Zwangerschapsverlies zonder toestemming niveau 4
Tekst volgens Justel, bijgewerkt tot 2 april 2026, op 12 oktober 2026 vergeleken met de bron.
Het, met het oogmerk een zwangerschapsverlies te veroorzaken, door welk middel dan ook veroorzaken van een zwangerschapsverlies bij een persoon die daarin niet heeft toegestemd, wordt bestraft met een straf van niveau 4.
Wat dit strafniveau inhoudt (art. 36 van boek I)
De straf van niveau 4 bestaat uit een gevangenisstraf van meer dan vijf jaar tot ten hoogste tien jaar of een behandeling onder vrijheidsberoving van meer dan vier jaar tot ten hoogste zes jaar. Bij aanneming van verzachtende omstandigheden wordt die straf vervangen door een van de straffen van niveau 3 of 2.
Bijkomende straffen, verzachtende omstandigheden, herhaling en samenloop: zie art. 37 tot 65 van boek I.
In het Strafwetboek van 1867
Oud art. 349 waarschijnlijk · 70%Het geweld dat een zwangerschapsverlies veroorzaakt zonder dat de dader dat beoogde, is ondergebracht bij het zwangerschapsverlies zonder toestemming van artikel 214, dat een straf van niveau 4 stelt maar het oogmerk vereist om een zwangerschapsverlies te veroorzaken. Het oude artikel stelde gevangenisstraf van drie maanden tot twee jaar en van zes maanden tot drie jaar bij voorbedachten rade of kennis van de toestand van de vrouw; die aparte strafmaat keert niet als zodanig terug, en artikel 216 laat de rechter alleen rekening houden met het plegen in het bijzijn van een minderjarige.
Wanneer de vruchtafdrijving wordt veroorzaakt door geweld, opzettelijk gepleegd, maar zonder het oogmerk om afdrijving te verwekken, wordt de schuldige gestraft met gevangenisstraf van drie maanden tot twee jaar en met geldboete van zesentwintig euro tot driehonderd euro.
Wordt het geweld gepleegd met voorbedachten rade of met kennis van de toestand van de vrouw, dan is de gevangenisstraf zes maanden tot drie jaar en de geldboete vijftig euro tot vijfhonderd euro.
Overgangsblad: nieuwe en oude tekst voluit, om af te drukken →
Niet-officiële tekst. Tekst volgens Justel, bijgewerkt tot 2 april 2026. De enige officiële versie is het Belgisch Staatsblad.