Strafwetboek 2026
Boek I
Hoofdstuk 4. StraffenAfdeling 11. Straftoemeting

Art. 62. Meerdaadse samenloop

§ 1. Er is meerdaadse samenloop wanneer iemand schuldig wordt bevonden aan verscheidene misdrijven die ieder het gevolg zijn van een verschillend feit en die zijn gepleegd op een ogenblik waarop voor geen van deze feiten een veroordeling is tussengekomen die in kracht van gewijsde is getreden.

§ 2. Indien de rechter oordeelt dat de misdrijven die de samenloop uitmaken met een straf van niveau 7 of 8 moet worden bestraft, wordt alleen de zwaarste straf uitgesproken. De andere hoofdstraffen worden opgeslorpt door deze straf. De bijkomende straffen worden cumulatief opgelegd binnen de grenzen bepaald door de wet.

§ 3. In de andere gevallen wordt, wanneer de feiten gelijktijdig worden berecht, de hoofdstraf opgelegd binnen het zwaarste strafniveau. De hoofdstraf kan evenwel worden verhoogd naar een hoofdstraf van het onmiddellijk hoger niveau. Strafverhoging is niet mogelijk in de hypothese van strafniveau 6 of 1. Indien het toepasselijke strafniveau het niveau 1 is, kunnen de verscheidene hoofdstraffen cumulatief worden opgelegd. In geen geval mag de opgelegde straf hoger zijn dan het maximale cumulatieve straftotaal dat bij een niet-gelijktijdige berechting kan worden opgelegd.

In geval van niet-gelijktijdige berechting houdt de laatst optredende feitenrechter rekening met de eerst uitgesproken straf. De straf die hij oplegt mag de zwaarste hoofdstraf binnen het huidig strafniveau niet te boven gaan. In geen geval mogen de eerst uitgesproken straf en de later uitgesproken straf samen de bovengrens zoals bepaald in de hypothese van gelijktijdige berechting te boven gaan.

De bijkomende straffen worden cumulatief opgelegd binnen de grenzen bepaald door de wet.

§ 4. Wanneer de rechter bij wie een zaak laatst is aangebracht, uitspraak doet zonder kennis van de samenloop, vermindert de strafuitvoeringsrechtbank het straftotaal volgens de voorgaande regels.

Wijzigingen volgens Justel

(1) <W 2026-03-16/08, art. 20, 005; Inwerkingtreding : 01-09-2026>

In het Strafwetboek van 1867

Oud art. 60 waarschijnlijk · 75%
Artikel 62, § 3, vervangt de oude cumulatie met een plafond van het dubbele maximum door een straf binnen het zwaarste strafniveau met mogelijke verhoging naar het onmiddellijk hogere niveau, begrensd door het maximale cumulatieve straftotaal. De specifieke plafonds van twintig jaar gevangenisstraf, driehonderd uren werkstraf en twee jaar probatiestraf keren niet terug.

Bij samenloop van verscheidene wanbedrijven worden alle straffen samen opgelegd, zonder dat zij evenwel het dubbele van het maximum van de zwaarste straf te boven mogen gaan. De uitgesproken straf mag niet hetzij twintig jaar gevangenisstraf, hetzij de zwaarste gevangenisstraf als deze meer dan twintig jaar gevangenis is, te boven gaan. In geen geval mag de uitgesproken straf één jaar straf onder elektronisch toezicht, driehonderd uren werkstraf of twee jaar autonome probatiestraf te boven gaan.

Oud art. 62 waarschijnlijk · 75%
De absorptieregel voor samenlopende misdaden staat nu in artikel 62, § 2, waar bij misdrijven van niveau 7 of 8 alleen de zwaarste straf wordt uitgesproken en de andere hoofdstraffen worden opgeslorpt. De oude verhoging met vijf jaar boven het maximum is vervangen door de mogelijkheid tot verhoging naar het onmiddellijk hogere strafniveau in de gevallen van paragraaf 3.

(Zie NOTA 1 onder TITEL) Bij samenloop van verscheidene misdaden wordt alleen de zwaarste straf uitgesproken. Die straf kan zelfs tot vijf jaar boven het maximum worden verhoogd, indien zij bestaat in (tijdelijke opsluiting of hechtenis van vijftien jaar tot twintig jaar, respectievelijk gedurende een kortere termijn).

Oud art. 59 waarschijnlijk · 70%
De samenloop van wanbedrijven en overtredingen valt onder de nieuwe eenvormige regeling van de meerdaadse samenloop in artikel 62. De cumulatie van alle straffen binnen wettelijke grenzen wordt vervangen door een straf binnen het zwaarste strafniveau, eventueel verhoogd naar het onmiddellijk hogere niveau.

Bij samenloop van één of meer wanbedrijven met één of meer overtredingen worden alle geldboeten, autonome probatiestraffen, werkstraffen, straffen onder elektronisch toezicht en correctionele gevangenisstraffen samen opgelegd binnen de grenzen in het volgende artikel bepaald.

Oud art. 58 waarschijnlijk · 65%
De cumulatie van straffen bij samenloop van overtredingen keert terug in de meerdaadse samenloop: enkel binnen strafniveau 1 mogen de hoofdstraffen nog cumulatief worden opgelegd, met als bovengrens het maximale cumulatieve straftotaal. De afzonderlijke maxima voor werkstraf, elektronisch toezicht en probatiestraf staan nu bij die straffen zelf.

Hij die schuldig bevonden wordt aan verscheidene overtredingen, wordt gestraft met de straf die op elk van die overtredingen is gesteld.

(Indien werkstraffen worden uitgesproken, kan de duur ervan maximum driehonderd uren bedragen.)

Indien straffen onder elektronisch toezicht worden uitgesproken, kan de duur ervan maximum een jaar bedragen.

Indien autonome probatiestraffen worden uitgesproken, kan de duur ervan maximum twee jaar bedragen.

Oud art. 64 waarschijnlijk · 65%
De regel dat verbeurdverklaringen bij samenloop altijd samen worden opgelegd, keert terug als de algemene cumulatieregel voor bijkomende straffen in de artikelen 61 en 62, waarbij de verbeurdverklaring een bijkomende straf is. Het onderscheid tussen misdaden, wanbedrijven en overtredingen valt weg en de cumulatie geldt binnen de grenzen bepaald door de wet.

De straffen van bijzondere verbeurdverklaring wegens verscheidene misdaden, wanbedrijven of overtredingen, worden altijd samen opgelegd.

Oud art. 82 waarschijnlijk · 60%
De mogelijkheid om bij correctionalisering van samenlopende misdaden één straf uit te spreken volgt nu uit de regeling van de meerdaadse samenloop in artikel 62. De oude tweedeling tussen criminele en correctionele straffen valt weg.

In de gevallen van samenloop bepaald bij het artikel 62 van het Strafwetboek, kan het vonnisgerecht niettemin, wanneer de criminele straffen op grond van verzachtende omstandigheden verminderd worden tot correctionele straffen, een enkele straf uitspreken.

Oud art. 417/61 waarschijnlijk · 50%
De bijzondere samenloopregel keert niet als apart artikel terug; de algemene bepalingen over eendaadse en meerdaadse samenloop bepalen nu dat de bijkomende straffen cumulatief worden opgelegd binnen de wettelijke grenzen, wat hetzelfde resultaat oplevert. De zekerheid blijft beperkt omdat geen enkele kandidaat de regel uitdrukkelijk herhaalt voor de straffen van dit hoofdstuk.

De samenloop

De straffen bedoeld in de artikelen 417/57 tot 417/59 kunnen ook worden uitgesproken bij toepassing van de artikelen 62 of 65 wat een veroordeling met zich meebrengt op basis van misdrijven die samenlopen met deze bedoeld in dit hoofdstuk.

Oud art. 63 te controleren · 45%
De rangorderegel dat de langstdurende straf de zwaarste is en dat opsluiting zwaarder weegt dan hechtenis wordt overbodig, omdat de samenloopbepalingen van de artikelen 61 en 62 rechtstreeks naar het zwaarste strafniveau verwijzen. Een afzonderlijke definitiebepaling blijft dus niet bestaan.

(Zie NOTA 1 onder TITEL) De zwaarste straf is de langstdurende. Zijn de straffen van gelijke duur, dan wordt opsluiting beschouwd als een zwaardere straf dan hechtenis.

Over deze mapping en de omzetting van straffen →

Justel-stand
2026-04-02 · officiële tekst op Justel
Inwerkingtreding
1 september 2026
Id
boek1-art-62

Fout gezien in dit artikel? Meld het.

Art. 61Art. 63