Art. 61. Eendaadse samenloop
Wanneer eenzelfde feit verscheidene misdrijven oplevert, wordt de hoofdstraf opgelegd binnen het zwaarste strafniveau. De bijkomende straffen worden cumulatief opgelegd binnen de grenzen bepaald door de wet.
In het Strafwetboek van 1867
Oud art. 64 waarschijnlijk · 65%De regel dat verbeurdverklaringen bij samenloop altijd samen worden opgelegd, keert terug als de algemene cumulatieregel voor bijkomende straffen in de artikelen 61 en 62, waarbij de verbeurdverklaring een bijkomende straf is. Het onderscheid tussen misdaden, wanbedrijven en overtredingen valt weg en de cumulatie geldt binnen de grenzen bepaald door de wet.
De straffen van bijzondere verbeurdverklaring wegens verscheidene misdaden, wanbedrijven of overtredingen, worden altijd samen opgelegd.
Oud art. 65 waarschijnlijk · 50%De regel over voortgezette misdrijven met eenzelfde misdadig opzet, gelijktijdig berecht, is opgegaan in de eendaadse-samenloopregeling van art. 61 (één straf binnen het zwaarste niveau).
Wanneer een zelfde feit verscheidende misdrijven oplevert of wanneer verschillende misdrijven die de opeenvolgende en voortgezette uitvoering zijn van een zelfde misdadig opzet, gelijktijdig worden voorgelegd aan een zelfde feitenrechter, wordt alleen de zwaarste straf uitgesproken.
Wanneer de feitenrechter vaststelt dat misdrijven die reeds het voorwerp waren van een in kracht van gewijsde gegane beslissing en andere feiten die bij hem aanhangig zijn en die, in de veronderstelling dat zij bewezen zouden zijn, aan die beslissing voorafgaan en samen met de eerste misdrijven de opeenvolgende en voortgezette uitvoering zijn van een zelfde misdadig opzet, houdt hij bij de straftoemeting rekening met de reeds uitgesproken straffen. Indien deze hem voor een juiste bestraffing van al de misdrijven voldoende lijken, spreekt hij zich uit over de schuldvraag en verwijst hij in zijn beslissing naar de reeds uitgesproken straffen. Het geheel van de straffen uitgesproken met toepassing van dit artikel mag het maximum van de zwaarste straf niet te boven gaan.
Oud art. 417/61 waarschijnlijk · 50%De bijzondere samenloopregel keert niet als apart artikel terug; de algemene bepalingen over eendaadse en meerdaadse samenloop bepalen nu dat de bijkomende straffen cumulatief worden opgelegd binnen de wettelijke grenzen, wat hetzelfde resultaat oplevert. De zekerheid blijft beperkt omdat geen enkele kandidaat de regel uitdrukkelijk herhaalt voor de straffen van dit hoofdstuk.
De samenloop
De straffen bedoeld in de artikelen 417/57 tot 417/59 kunnen ook worden uitgesproken bij toepassing van de artikelen 62 of 65 wat een veroordeling met zich meebrengt op basis van misdrijven die samenlopen met deze bedoeld in dit hoofdstuk.
Oud art. 63 te controleren · 45%De rangorderegel dat de langstdurende straf de zwaarste is en dat opsluiting zwaarder weegt dan hechtenis wordt overbodig, omdat de samenloopbepalingen van de artikelen 61 en 62 rechtstreeks naar het zwaarste strafniveau verwijzen. Een afzonderlijke definitiebepaling blijft dus niet bestaan.
(Zie NOTA 1 onder TITEL) De zwaarste straf is de langstdurende. Zijn de straffen van gelijke duur, dan wordt opsluiting beschouwd als een zwaardere straf dan hechtenis.